(Η αρχαιότερη σωζόμενη παραλλαγή)
Από τη Συλλογή του Werner Von Haxthausen "Neugriechische Volkslieder" (1814)
Επανέκδοση από τον Gustav Soyter (Munster 1935), αριθμός 3
 

 Χριστέ,  και τι να γίνανε οι Κολοκοτρωναίοι;
Μηδέ στη Μάνη φαίνονταιμηδέ στο Μέγα Λάκκο.

Ο Θοδωράκις κάθεται στη Ζάκυθο,  στο Κάστρο
και το Μοριά (ν) αγνάντευε,  και το Μοριά  'γναντεύει.

Γλιέπει τους κάμπους πράσινους και τα βουνά μαυρίζουν.
Και τού 'ρθε 'σαν παράπονο κι  αρχίνησε (ν)  να κλαίγει.

-  Γιαννάκη!  Πού 'ν  τ' αδέρφια μας ο Κώστας κι  ο  Θανάσης
και Γιώργος που πάντά ' τανε  ο  δόλιος  παληκάρι;
 
-Μώρ' κειο τους τρεις τους κλείσανε μέσ'   'σ  'το  μαναστηράκι.
Ττεις μέρες κάναν πόλεμο και τρία μερονύχτ (γ) ια

Χωρίς ψωμί. Χωρίς νερό. Χωρίς κανένα πράμα.
Και το γιουρούσι εκάμανε με το σπαθί 'στο χέρι.

Τον Γιώργο τον σκοτώσανε. Τους άλλους ελαβώσαν.