Τίνος να πω τον πόνο μου
να μην αναστενάξει
η πέτρα η αμίλητη
κι εκείνη θε να κλάψει.

Ο ήλιος εβασίλεψε
κι η γης ακόμα βράζει
χαρά σ' εκείνη την καρδιά
που δεν ανεστενάζει.

Ο ήλιος εβασίλεψε
κι άρχισε να νυχτώνει
κι αρχίσανε να με βαρούν
τα βάσανα και οι πόνοι.

Έχεις δυο μάτια έμορφα
που χαμηλά κοιτάνε
κι όποιος γυρίσει και τα δει
στον Άδη τον επάνε.

Τα μάτια σ' φέρνουν συννεφιά
τα φρύδια σ' φέρνουν μπόρα
τ' αγγελικό σου το κορμί
δεν το 'δα σ' άλλη χώρα.

< Προηγούμενο		Επόμενο >