Γερ’ έλαφος

Πέρα σε κείν’ τον έλατο
κάθονταν γερ’ έλαφος.
Κι όλο κλαίν τα μάτια του.

Χύνει δάκρυα κόκκινα
κόκκινα και πράσινα.
Κυνηγός επέρασε
και τον καλημέρισε.

-Τι έχεις βρε γερ’ έλαφε
κι όλο κλαίν τα μάτια σου;
-Έχω γιό στη ξενιτιά
γράμμα δεν μου γράφει πιά.