Και πονώ κι’ αναστενάζω

Τώρα έχω ένα χρόνο,

ποχω στην καρδιά μου πόνο,

και πονώ κι’ αναστενάζω

κι’ όλους τους γιατρούς φωνάζω.

-Κυρ γιατρέ μου, γιάτρεψέ με,

τη ζωή μου χάρισέ με,

τι με νιές, τι με κοπέλλες,

τι με ζάχαρη και μέλι.

Να σε στείλω ενα μαντήλι,

το μαντήλι να ‘χη κόμπο,

να ‘χη μέσα ενα λόγο,

μοναχός και δοξασμένος.