Μια κόρη εκατέβαινε

Ελ, μια κόρη εκατέβαινε την άκρα τη θάλασσα

έβαλ’ τον ήλιο πρόσωπο και το φεγγάρ’ αστήθι

και τον χρυσόν αυγερινό βάνει για δαχτυλίδι.