Νυφάδα μ’, νυφάδα μ’

Νυφάδα μ’, νυφάδα μ’,

και τι πολύ άργησες (δις).

Και τον καλό και τον καλό,

τον καλό που διάλεξες,

τον σιγανό, τον ταπεινό,

τον άξιο τον αυγερινό.

Να ν’ ο γαμπρός αηδόνι

κι’ η νύφη χελιδόνι.