Πρώτος συρτός Χανιώτικος

Στη λύρας τα πατήματα
στσι κόρδες του λαγούτου
ξελησμονώ και τραγουδώ
του ψεύτη κόσμου ετούτου.

Ώφου καημένε μερακλή,
βαθιά που ‘ναι η πληγή σου,
στον κάτω κόσμο ακούγονται
οι αναστεναγμοί σου.